چگونگی عملکرد یک صاعقه گیر الکترونیکی ( ESE ) :
اینگونه از صاعقه گیرها انرژی مورد نیاز خود را بطور طبیعی از میدان الکتریکی اتمسفر دریافت می کنند و شدت این میدان در هنگام طوفان چندین کیلو ولت بر متر است.
میله های پایینی این صاعقه گیر، با جذب این بارها باعث ذخیره انرژی مورد نیاز در واحد جرقه زن (Triggering Unit) می شوند.
درست قبل از وقوع صاعقه، شدت میدان الکتریکی سریعا افزایش می یابد و این تغییرات به سرعت توسط صاعقه گیرکشف و به واحد صاعقه گیر ارسال می شود. در این زمان انرژی ذخیره شده با کمک جرقه به نوک میانی تخلیه و منجر به یونیزاسیون محیط اطراف می شوند .
چگونگی عملیات یونیزاسیون در نوک صاعقه گیر :
آزاد سازی کنترل شده یون : واحد جرقه زن(TRIGGERING) شرایطی را ایجاد می کند تا چشمه جوشانی از یون(کرونا) در اطراف میله نوک تیز فراهم شود. دقت عمل این واحد باید به گونه ای کنترل شده باشد که آزاد سازی یونها را درست چند میکرو ثانیه قبل از وقوع تخلیه صاعقه صورت دهد.
حضور حجم وسیع بارهای الکتریکی در اطراف صاعقه گیر و ازدیاد ناگهانی میدان الکتریکی محیط قبل از صاعقه، باعث می شود که زمان تولید کرونا ( (corona effect triggeringبسیار کوتاه شود.
صاعقه گیر باید طوری طراحی شده باشد که عملاً حمله ای که از نوک برقگیر به ابر می رود زودتر از حملاتی باشد که از هر نقطه مرتفع دیگری ممکن است به ابر فرستاده شود بدین معنی که صاعقه گیر باید نقطه ترجیحی دریافت صاعقه در محیط تحت حفاظت باشد.
